Palm님의 프로필•·.·´¯`·.·• (¯`• i - p a...사진블로그리스트기타  |  도구 도움말 |
|
•·.·´¯`·.·• (¯`• i - p a l m z •´¯) •·.·´¯`·.·•... จับมือกันและกัน จะผูกใจเราด้วยรักยิ่งใหญ่ ...
12월 18일 ||* ความทรงจำ *||
คุณเคยรักใครคนหนึ่งมากๆมั้ย แล้วคุณเคยจากเค้าไปนานๆบ้างรึป่าว นาน... จนคิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว นาน... จนคิดไปเองว่าเค้าคงลืมเราไปแล้ว มันนานมากๆนะ การที่เราไม่พบใครคนหนึ่งของเรา คนแรกของจุดเริ่มต้นเกือบทุกเรื่องในชีวิต คนที่ทำให้เราได้เห็นโลกที่กว้างขึ้น และที่สำคัญ เค้าสอนให้เรารู้จักคำว่า... รัก ( จริงๆนะ ไม่ได้เน่า 55 ) รักที่เสียสละได้ทุกอย่าง เสียสละได้แม้กระทั่งเวลาที่จะอยู่ใกล้ๆกัน รักที่ต้องอดทนรอคอยกับการได้พบกันในแต่ละครั้ง รักที่ต้องการเวลามากกว่านี้ เวลา... ไม่เคยพอ จริงๆ เพราะการที่เราไม่ค่อยได้เจอกันมั้ง เราเลยเป็นฝ่ายเลือกเดินหายออกไปจากชีวิตของเค้าเงียบๆ อย่างที่บอกแหละ เราคิดว่าคงจะไม่เจอกันอีกแล้ว เราปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมาถึง 2 ปี จนไม่กี่วันที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสในการตัดสินใจว่าจะกลับไปเจอเค้าอีกครั้งมั้ย ซึ่งมันคือความสุขและความทุกข์ทรมานที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ เราไม่รู้เหมือนกันว่า เราตัดสินใจถูกรึป่าว เราเลือกที่จะไปเจอเค้า ด้วยความกังวลที่มีอยู่เต็มหัว ตัดสินในในวินาทีสุดท้ายว่าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด แล้ว... ทุกอย่าง ยังคงเหมือนเดิม เรายังเป็นคนเดิม เค้ายังเป็นคนเดิม ความรู้สึกก็ยังเหมือนเดิม แล้วภาพวันเก่าๆ ย้อนคืนมาอีกครั้ง เหมือนกับเราไม่เคยห่างกัน นั่นแหละ... คือความสุข แต่หลังจากนี้ล่ะ เราต้องเลือกอีกครั้งแล้วล่ะ ว่าจะค่อยๆเดินหายไปจากชีวิตเค้าอีกครั้ง หรือจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง แต่เราคิดว่าเราได้คำตอบแล้วล่ะ แล้วก็หวังว่าคงจะไม่เสียใจที่เลือกคำตอบนี้
12월 13일 ||* สเปซ *||อยู่ดีดี ก็นึกครึ้มอะไรขึ้นมาไม่รู้ อยากเขียนสเปซซะอย่างงั้น
วันนี้เลยต้องมานั่งลบบล็อกเก่าๆ เพราะอับอายในความบ้าบอของตัวเอง
เขียนอะไรลงไปไม่รู้ พอย้อนอ่านดูก็รู้ว่าเมื่อก่อนตัวเองเป็นเด็กน้อยมากมาย
ไม่น่าเชื่อด้วยว่าไม่ได้เขียนมาเป็นปี แล้วก็เกือบลืมไปแล้วด้วยว่าเคยเขียนอะไรไว้ที่นี่
แต่หลังจากนี้คงจะใช้ที่นี่เก็บทุกความรู้สึกเอาไว้แหละ
คิดถึงคนเก่าๆ ที่เคยมาเม้นให้
ทั้งที่รู้จักกันบ้าง ไม่รู้จักกันบ้าง
แต่ก็รู้สึกดีนะ ที่มีคนมาคอยอ่านเรื่องราวของเรา
จริงๆ ช่วงที่ไม่ได้มาอัพบล็อกเนี่ยนะ
มีเรื่องเยอะแยะมากมายเลยแหละ
เยอะกว่าเมื่อก่อนที่มานั่งอัพบล็อกแล้วคิดว่าจะเล่าอะไรดีหว่า
แต่เวลาที่มีเรื่องจริงๆ ก็ไม่รู้จะเอาเวลาที่ไหนมาอัพ
ก็ไม่ถึงขนาดไม่มีเวลาเลยหรอกนะ แต่บางครั้งพอจะอัพซักหน่อย
ก็จัดการกับเรื่องนั้นๆได้แล้ว เลยหมดอารมณ์จะอัพซะอย่างงั้น
แต่มาถึงตอนนี้นะ ถ้าไม่มีเรื่องจะอัพ ก็จะคอยแวะมาเล่าเรื่องเก่าๆให้ฟังแล้วกัน
ส่วนวันนี้ก็ไว้แค่นี้ก่อนแล้วกันนะ
ไว้จะมาอัพรูป ทำอะไรให้เรียบร้อย ก่อนที่จะเปิดฉากเรื่องเล่าในตอนต่อๆไปเน้อ
6월 9일 ||* ว่างๆจัง *||
5월 28일 ||* การพบกันและการลาจาก *||สำหรับคนหลายคน
การพบกันอีกครั้ง
มันเปนความสุขที่ได้เจอ
แต่สําหรับเราแล้ว
การพบกันอีกครั้ง
มันเปนเรื่องที่ไม่อยากหั้ยเกิด
ไม่ใช่ว่าไม่อยากเจอหรอกนะ
แต่การที่เจอแล้วต้องห่างกันไปนานๆ
มันเปนเรื่องที่โหดร้าย
ช่วงระยะเวลาที่ต้องห่าง
มันดูมากมายเหลือเกิน
ทุกๆ วินาทีที่เข็มนาฬิกามันเดิน
มันเหมือนเกิดความคิดถึงมากขึ้นเรื่อยๆ
จนกลายเปนความเจบปวด
ช่วงระยะเวลาที่เราเจอกัน
ทุกครั้ง..
มันน้อยเหลือเกิน
จนบางที อยากหยุดเวลาไว้แค่นั้น
อยากหั้ยเข็มนาฬิกาหยุดเดินเพียงเท่านั้น
แค่อยากใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
หั้ยมันคุ้มค่ากับเวลาที่ต้องห่างกัน
เกลียดการรอคอยที่ไม่รู้ว่า
จะสิ้นสุดลงเมื่อไหร่
มันเหมือนกับว่าการพบกันแต่ละครั้ง
แล้วต้องลาจาก
มันก้อทําเอาใจหาย
ทุกครั้งที่ตื่นมาตอนเช้า
แล้วนึกถึงวันที่เราพบกันครั้งสุดท้าย
มันทําหั้ยคิดถึงเหลือเกิน
เมื่อไหร่กันนะ
การรอคอยจะสิ้นสุดลง
อีกครั้ง..
เมื่อไหร่กันนะ
ที่เราจะได้พบกัน
อีกครั้ง..
ถึงจะเจบปวดหลังการลาจาก
แต่การพบกันอีกครั้ง
มันก้อยังคงเปนสิ่งที่ดีเสมอ..
จะอดทน..รอวันนั้น
วันที่เราจะพบกัน
อีกครั้ง..
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
+%e2%80%a2%c2%b7.%c2%b7%c2%b4%c2%af%60%c2%b7.%c2%b7%e2%80%a2+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
